Kemirgen Mücadele Sitemleri ve Kimyasalları

Üreme ve canlı kalma gücü çok yüksek olan kemirgenlerin depo ve ambar gibi çevre koşulları uygun yerlerde daha fazla çoğalma imkanı buldukları bir gerçektir. Zararlı kemirgenlere karşı halen kullanılmakta olan başlıca yöntemler şunlarıdır.

Kültürel Önlemler : Fare ve sıçanlara ait giriş-çıkış delikleri harçlı ve kömür tozu ile sıvanarak kapatılmalıdır. Yuvaların bozulması, besin ve su kaynaklarının kontrol altına alınması gibi hususların uygulanması halinde zararı bir ölçüde azaltma imkanı vardır.

Biyolojik Mücadele : Predetörleri, kurt, tilki, çakal vb. gibi yırtıcı memeliler, kartal, doğan, atmaca, baykuş vb. gibi yırtıcı kuşlar ve yılanlardır. Yurdumuzda predatörlerin sayısı azalmakta buna bağlı olarak da kemiricilerin sayısı artmaktadır.

Fiziksel Mücadele :

Kapanla Yakalama : Az miktarda zararlı yoğunluğu varsa birkaç gün süre ile çok sayıda kapan kurularak mücadele edilebilir. Az sayıda ve uzun süre aynı yerde bırakılan kapanlardan iyi sonuç alınamaz. Yaylı kapanların fare yollarına dik olarak konulması lazımdır. Duvarlara yakın konulan kapanlar, açıkta bırakılanlara oranla daha etkilidir. Çünkü farelerin gözleri iyi görmediğinden dokunma suretiyle bir yerden başka bir yere giderler. Bu dokunma kılların yardımıyla olur.

Yapıştırıcı kullanma : Fare ve sıçanları yapıştırma suretiyle yakalayan zehirsiz bir nevi tutkaldan yapılmış ürün piyasaya sürülmüştür. Yapıştırıcı tahta, sunta, mukavva vb. sürülmekte ve ortasına cezbedici besin maddesi bırakılmaktadır. Yapıştırıcı 2-3 ay süre ile kurumamakta ve yapışma etkisini devam ettirmektedir. Yapıştırıcılarda zehirli madde bulunmamaktadır, kemiricilerin bunların üzerindeki ölümleri ise şoktan dolayıdır.

Ultrasonik dalgalar ile kaçırma : Son yıllarda ultrasonik dalga yayınlayan elektronik aletler, depolardaki kemirgenlere karşı kullanılmaya başlamıştır. Alet tarafından belirli bir kaynaktan bir frekansta üretilen ultrasonik dalgalara karşı kemirgenlerin alışkanlık kazandığı alete rağmen depoda zarar yaptıkları belirlenmiştir.

Mekanik Mücadele : Kemiricilerin yuvalanabileceği uygun koşulları ortadan kaldırmak, gıda maddelerini kapalı kaplarda saklamak, ambarların dış ortamla ilişkisini kesmek, çöp kutuları ve bidonların ağzını kapalı tutmak. Mekanlarda ise;

Kapıların alt kısımlarını metalle kaplamak
Çatılara tel kafes koymak
Borulara tırmanmayı önlemek için bir engel koymak
Evlere değen ağaç dallarını kesmek, gövdesine en az 15 cm. bir metal bilezik geçirerek tırmanmayı önlemek

Kimyasal Mücadele (Rodentisitler) :

Antikoagulant Rodentisitler : Kanın pıhtılaÅŸmasını önleyerek iç kanamadan kemiricilerin ölümüne neden olmaktadır. Tesiri yavaÅŸ yavaÅŸ baÅŸladığından farelerde yem çekingenliÄŸi oluÅŸmaz. Kesin antidotu vitamin K1’dir. Bilnen ve uygulanan baÅŸlıca antikoagulantlar; Warfarin, Coumatetrolyl, Chlorophacione, Diphacion, Difenacoum’dur. Antikoagulant rodentisitlerle geniÅŸ uygulamalar yapılan geliÅŸmiÅŸ ülkelerde kemiricilerde direnç ortaya çıkmaktadır. Özellikle Rattus rattus, Rattus norvegicus ve Mus musculus’da bu durum gözlenmektedir. Ãœlkemizde fazla uygulama olmadığı için ÅŸimdilik direnç söz konusu deÄŸildir diyebiliriz.

Hızlı etkili akut Rodentisitler : Çok zehirli olup etkilerini derhal gösterirler. İnsanlar ve evcil hayvanlar içinde, çok zehirli olduklarından kullanmaları ve rodentisit olarak kullanılmaları yasaklanmıştır. Örneğin; çinko fosfür, sodyum florasesat, arsenik, fosfor, talyum sülfat gibi.

Gaz Rodentisitler : Chloropicrin, HCN, Metil bromide, Alüminyum phosphide gibi fümigantlar kemirici mücadelesinde kullanılmaktadır. Genellikle büyük stoklar halinde bulunan hububat silolarında, gemilerde ve tren vagonlarında mücadelenin en iyi yolu fumigasyondur. Fumigasyon daima bu konuda özel olarak yetiştirilmiş elemanlar tarafından yapılmalıdır. gazlama esnasında uygulanacak alana girişler önlenmeli ve uygulama bitince uzun süre havalandırma yapılmalıdır.

Tomcat 2 Granül (Pelet) Yem

Küçük Fareleri yakalamak için

Yeterince yapışkan ve yumuşaktır.

Ä°letiÅŸim Formu...